اصطلاح "جامعه ارتباط‌گر" (Communicative Society) به جامعه‌ای اشاره دارد که در آن ارتباطات نقش محوری و اساسی در ساختار اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی دارد. در چنین جامعه‌ای، جریان اطلاعات و تبادل پیام‌ها میان افراد، نهادها و گروه‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است و فناوری‌های ارتباطی مانند اینترنت، رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای دیجیتال تأثیر چشمگیری بر زندگی روزمره مردم دارند.

ویژگی‌های جامعه ارتباط‌گر:

• ارتباط به‌عنوان محور اصلی تعاملات اجتماعی؛ مردم بیشتر از طریق رسانه‌ها، پیام‌رسان‌ها، و پلتفرم‌های دیجیتال با هم در ارتباط‌اند.
• نقش پررنگ رسانه‌ها و فناوری‌های نوین؛ اطلاعات به‌سرعت در جامعه منتشر می‌شود و رسانه‌ها در شکل‌دهی به افکار عمومی نقش کلیدی دارند.
• دانش و اطلاعات به‌عنوان سرمایه اصلی؛ برخلاف جوامع صنعتی که بر پایه تولید فیزیکی‌اند، در جامعه ارتباط‌گر "دانش" و "اطلاعات" ارزشمندترین دارایی محسوب می‌شود.
• شفافیت، مشارکت و تعامل بالا؛ افراد توانایی دارند که در امور اجتماعی، سیاسی و فرهنگی فعالانه مشارکت کنند، مثلاً از طریق نظردهی آنلاین، کمپین‌ها یا کنشگری دیجیتال.
• پویایی و تغییر سریع فرهنگ‌ها و هنجارها؛ به دلیل سرعت تبادل اطلاعات، فرهنگ‌ها سریع‌تر تغییر می‌کنند و جوامع تنوع بیشتری می‌پذیرند.