سطح معنی‌داری در آمار (significant) چیست؟

از آنجا که پژوهشگر نمی تواند تمامی متغیرهای نامربوط را کنترل کند سطحی از احتمال خطا را تعیین می کند و نتایج پژوهش خود را با آن احتمال گزارش می نماید. بیشتر پژوهشگران از سطح معنی‌داری یک‎صدم و یا پنج صدم در تصمیم‌گیری برای رد فرضیه صفر استفاده می‌کنند.

در بیشتر گزارش‌های پژوهشی برای گزارش معنی‌دار بودن تفاوت یا رابطه میان متغیرها از سطح معنی‌داری که معمولا در علوم انسانی 05/. است استفاده می‌شود و با نماد p نمایش داده می شود.

سطح معنی‌داری، میزان یا معیاری است که به عنوان پایه معنی‌داری شناخته می‌شود و همچنین به عنوان خطای نوع اول نیز معروف است. این میزان در تحقیقات علوم انسانی 05/. و در علوم پزشکی 01/. در نظر گرفته می‌شود.

اگر نتایج بررسی تفاوت یا رابطه متغیرها کمتر از 05/. باشد، می‎گوییم احتمال شانسی بودن این تفاوت یا رابطه خیلی کم است و می‎توان نتیجه گرفت که تفاوت یا رابطه مورد نظر معنی‌دار می‌باشد و در صورتیکه بیشتر از 05/. باشد، پس احتمال شانسی بودن نتیجه زیاد است و رابطه یا تفاوت متغیرها معنی‌دار نیست.

به عنوان مثال اگر بخواهید عملکرد دو سر مربی فوتبال را مقایسه و سپس از میان آنها یکی را برای تیم انتخاب کنید، اگر نتایج به دست آمده نشان دهنده سطح معنی‌داری کمتر از 05/. باشد، می توانید بگویید که تفاوت عملکرد دو مربی مذکور معنی‌دار و واقعی است و تصادفی یا شانسی نیست و لذا می‌توانید در مورد انتخاب از بین دو سرمربی اقدام نمایید.